De interne structuur van het kwartsiet van de Taj Mahal is vergelijkbaar met een natuurlijke inkttekening: de witte, wolkachtige patronen torenen hoog boven alles uit, de kronkelende grijszwarte stroomlijnen lijken op golvende bergen, en hier en daar zijn groene of gele minerale kristallen verspreid, als rimpelingen in een meer. Elk stuk steen heeft een eigen, uniek karakter dankzij de natuurlijke textuur.
In de luxe interieurwereld wordt Taj Mahal-kwartsiet vaak gebruikt vanwege de textuur, die de schoonheid van realistische en vrije ontwerpen combineert. Het is uitermate geschikt voor toepassingen zoals achterwanden, aanrechtbladen, vloerbedekking en creatieve schermen, met name in interieurs met een moderne minimalistische, natuurlijke of nieuwe Chinese esthetiek. De lichte tint kan de ruimte lichter doen lijken en de vloeiende textuur doorbreekt de monotonie en geeft de indruk dat het uitzicht "bij elke stap verandert".
Het kwartsiet van de Taj Mahal is niet alleen een bewijs van geologische wonderen, maar ook een artistieke weergave van de eenheid tussen natuur en mensheid. Het transformeert de schoonheid van meren en bergen in onsterfelijke poëzie door steen als papier en tijd als pen te gebruiken, en brengt zo creatieve energie voort die tijd en plaats overstijgt in moderne omgevingen. In het industriële tijdperk dient deze 'ademende steen' als een herinnering dat ware rijkdom voortkomt uit de verwondering en het erfgoed van natuurlijke schoonheid.
