Natuursteen heeft een hoogwaardige en verfijnde textuur en is zeer populair als afwerkingsmateriaal voor de binnen- en buitendecoratie van gebouwen.
Naast het unieke, natuurlijke en artistieke visuele effect dat steen biedt door zijn textuur, kan het ook een steeds veranderende visuele ervaring creëren door middel van diverse oppervlaktebehandelingen. Zulke rijke variaties vormen een van de charmes van steen.
Oppervlaktebehandeling van steen verwijst naar het toepassen van verschillende bewerkingsmethoden op het oppervlak van de steen, waarbij de veiligheid van de steen zelf gewaarborgd blijft, om zo verschillende materiaaleigenschappen te creëren die aan diverse ontwerpbehoeften voldoen.
Bij marmer is de afwerking van het oppervlak bijvoorbeeld erg belangrijk. Ontwerpers kiezen de juiste oppervlaktebehandeling op basis van het type, het patroon, de hardheid en de eigenschappen van de steen, en passen deze vervolgens toe in het interieur. Dit zorgt voor een beter effect van het ontwerp, voldoet aan de eisen op het gebied van veiligheid, functionaliteit en esthetiek, en voorkomt ontwerpproblemen.
Er bestaan veel verschillende oppervlaktebehandelingen voor marmer. Vanuit het oogpunt van antislip, vlekbestendigheid, gemakkelijke reiniging en stootvastheid kunnen diverse oppervlaktebehandelingsmethoden worden toegepast. Wat zijn de meest gebruikte oppervlaktebehandelingsmethoden voor steen in de industrie?
Afhankelijk van de toepassingen kan het grofweg in de volgende vier categorieën worden verdeeld:
1. De meest gangbare oppervlaktebehandelingen, zoals gepolijst oppervlak, gezoet oppervlak, enz.;
2. De antislip oppervlaktebehandeling, zoals een afwerking met zuur, gevlamd, met water gewassen, gebouchardeerd, ananasstructuur, enz.;
3. Dat wil zeggen decoratieve oppervlaktebehandelingen, zoals een antieke afwerking, een gegroefde afwerking, een paddenstoelvormige afwerking, een natuurlijke afwerking, een gezandstraalde afwerking, een gezuurde antieke afwerking, enzovoort;
4. Dankzij de graveerplaat en speciale oppervlaktebehandeling kan vrijwel elke gewenste oppervlaktestructuur worden gerealiseerd, zoals bijvoorbeeld een krokodillenleerpatroon of een watergolfpatroon.
Hieronder stellen we ze één voor één aan u voor.
-DEEL 1- Bekende, veelvoorkomende oppervlaktebehandelingen
Een gepolijst oppervlak is het oppervlak dat verkregen wordt door grof slijpen, fijn slijpen en nogmaals fijn slijpen van de vlakke plaat met schuurmiddelen, en vervolgens polijsten met polijstpoeder en -middel. Het oppervlak is spiegelglad, helder van kleur en heeft weinig tot zeer kleine poriën.
De lichtdoorlatendheid van marmer kan doorgaans 80 of 90 graden bedragen. Dit kenmerkt zich door een hoge lichtopbrengst en sterke reflectie van het licht, waardoor de rijke en prachtige kleuren en de natuurlijke textuur van de steen vaak volledig tot hun recht komen.
Een gezoet oppervlak verwijst naar een glad oppervlak dat minder gepolijst is met harsachtige schuurmiddelen. De glansgraad is lager dan die van een gepolijst oppervlak, doorgaans tussen de 30 en 60.
De matte steen heeft vaak een zekere glans, maar de lichtreflectie is zwak. Het oppervlak is vlak en glad, maar de glans is gering.
-DEEL 2- Antislip oppervlaktebehandeling
Het visuele effect van de zuurbehandeling wordt bereikt door het oppervlak van de steen aan te tasten met een sterk zuur. De behandelde steen zal kleine corrosieplekken op het oppervlak vertonen, wat een rustiekere uitstraling geeft dan een gepolijst oppervlak. Bovendien tast het sterke zuur de binnenkant van de steen niet aan.
Dit proces is gebruikelijk bij marmer en kalksteen en heeft goede antislip-eigenschappen. Het wordt vooral gebruikt in badkamers, keukens, op wegen en vaak om de glans van graniet te verzachten.
Een gevlamd oppervlak verwijst naar de ruwe oppervlakteafwerking die is verkregen door acetyleen met zuurstof als brandstof, of propaan met zuurstof als brandstof, of een vlam met hoge temperatuur die wordt gegenereerd door vloeibaar petroleumgas met zuurstof als brandstof.
Doordat het verhittingsproces onzuiverheden en componenten met een laag smeltpunt aan het oppervlak van de steen kan verwijderen, ontstaat er een ruw oppervlak, waardoor de steen een prikkelend gevoel aan de hand geeft.
Het vlammen van het marmer stelt bepaalde eisen aan de dikte ervan. Over het algemeen is de steendikte minimaal 20 mm en wordt het oppervlak gekristalliseerd om te voorkomen dat de steen tijdens de bewerking barst.
Het oppervlak van de steen is gereinigd met een hogedrukreiniger, waardoor er oneffenheden zichtbaar zijn, maar het oppervlak is glad zonder randen of hoeken, vergelijkbaar met een met zuur behandeld oppervlak. De kleur van het oppervlak ligt echter dicht bij die van een glad oppervlak, iets donkerder dan een met zuur behandeld oppervlak, en de waterabsorptie is laag.
Het gebouchardeerde oppervlak wordt gemaakt door met een hamer in de vorm van een lycheeschil op het granieten oppervlak te slaan. Deze bewerkingsmethode kan worden onderverdeeld in twee typen: machinaal vervaardigd (machine) en handgemaakt (hand). Over het algemeen zijn handgemaakte noedels dichter van structuur dan machinaal vervaardigde noedels, maar ze zijn arbeidsintensiever en relatief duurder.
Bij de ananas-oppervlaktebehandeling wordt het steenoppervlak zo bewerkt dat het oneffenheden vertoont dan bij de gebouchardeerde oppervlaktebehandeling, waardoor de korreligheid duidelijker zichtbaar is. De textuur van het materiaal is precies het tegenovergestelde van die van een gewassen oppervlak, met minder oneffenheden en een grovere korreligheid.
-DEEL 3- Decoratieve afwerking
Het antieke oppervlak is bedoeld om de ruwe, puntige kenmerken van een gebrand oppervlak te verwijderen. Nadat de steen eerst is gebrand, wordt deze 3 tot 6 keer met een stalen borstel bewerkt. Dit zorgt voor het antieke oppervlak. Het antieke oppervlak heeft de holle en bolle structuur van een gebrand oppervlak, voelt glad aan en prikt niet. Het is een zeer goede oppervlaktebehandeling. De bewerking van een antiek oppervlak is echter tijdrovend en kostbaar.
Het gegroefde oppervlak wordt ook wel "trekgroef" of "draadtrekgroef" genoemd. Het betreft een groef met een bepaalde diepte en breedte in het steenoppervlak, meestal een rechte lijngroef. Er bestaan ook tweerichtingsgroeven (5 mm × 5 mm) en eenrichtingsgroeven. Indien nodig kan een waterstraal ook worden gebruikt om een gebogen inkeping te maken, maar dit brengt hogere materiaalkosten met zich mee.
Om onbedoeld letsel te voorkomen, moet bij deze aanpak rekening worden gehouden met een passiveringsbehandeling van de inkeping, en kan er indien nodig worden geslepen.
De recent populaire vormelementen kunnen worden gebruikt om steen te bewerken met behulp van een trekgroef.
Een paddenstoelvormig oppervlak verwijst naar een plaat die de vorm van een golvende berg heeft gekregen door met een beitel en hamer op het stenen oppervlak te slaan. Deze bewerkingsmethode stelt bepaalde eisen aan de dikte van de steen. Over het algemeen moet de bodem minstens 3 cm dik zijn en kan het verhoogde gedeelte, afhankelijk van de specifieke eisen, meer dan 2 cm dik zijn. Dit type bewerking wordt vaak toegepast bij betaalbare constructies.
Het natuurlijke oppervlak staat algemeen bekend als het natuurlijke breukvlak of het gebarsten oppervlak. Het is een stuk steen dat op natuurlijke wijze door een machine in het midden is gespleten, zonder dat er na de splijting verdere bewerkingen zijn uitgevoerd. Het oppervlak van deze steen is extreem ruw en vertoont een zeer ongelijkmatige spanning.
Bij natuursteen moet ook rekening worden gehouden met de verhouding tussen gewicht, dikte, specificaties en installatieproces van de steen, waardoor deze geschikt is voor ruimtes met een natuurlijke en ruwe stijl.
Bij de zandstraalbehandeling van natuursteen (zandstralen van het steenoppervlak) worden hoekige schuurmiddelen, kwartszand, rivierzand en andere schuurmiddelen gebruikt om het steenoppervlak te bewerken onder invloed van perslucht (of water), waardoor een mat, glasachtig oppervlak ontstaat.
Momenteel wordt het proces over het algemeen uitgevoerd met een steenstraalmachine, waarbij de luchtstroomgrootte kan worden aangepast aan de hardheid van de steen om de gewenste diepte en uniformiteit te bereiken.
Door deze bewerkingsmethode krijgt het steenmateriaal een goede antislipfunctie en blijft het tegelijkertijd mooi, zonder te breken. Daardoor is het toepassingsgebied zeer breed. Het kan niet alleen worden gebruikt voor de verwerking van platen, profielplaten en andere natuursteenproducten, maar ook voor leuningen, trappen, hoekprofielen, pilaren en steenbewerking met speciale vormen. Zandstralen wordt ook veel gebruikt bij steenhouwen en is vaak te zien in hotels, vergaderzalen, musea, gangen en andere gelegenheden.
-DEEL 4- Gegraveerde tegels en speciale afwerkingen
Zolang de gewenste oppervlaktestructuur kan worden gerealiseerd in de vorm van een graveerplaat, is het decoratieve effect van een marmeren graveerplaat met een speciale oppervlaktebehandeling zeer mooi en uitstekend.
Gravure van krokodillenleer
watergolfgravure
Men is van mening dat naarmate consumenten meer over steen te weten komen en steen gaan gebruiken, het aanbod aan steenproducten in de toekomst steeds diverser zal worden.
Geplaatst op: 23 juni 2022